سریالی که باید با کیفیت شصتوپنج میلیمتری دید: فصل دوم «بیف»
[این مطلب بخشهایی از داستان فصل دوم «بیف» را فاش میکند]
به گزارش آژانس خبری سینمادرام، فیلمبردار جیمز لکستن درباره گسترش دامنه بصری فصل دوم «بیف» و نمایی که همه شخصیتها را در کنار هم قرار میدهد صحبت میکند.
لی سونگ جین، خالق این مجموعه، در کنار تیمش در فصل اول «بیف» بهخوبی توانستند درد و رنج ناشی از تصمیمهای اشتباه و زنجیرهای در زندگی را به تصویر بکشند. در فصل دوم، این سریال از هر نظر گستردهتر شده است؛ از جمله در شیوه فیلمبرداری که جیمز لکستن برای این اثر انتخاب کرده است.
لکستن که جایگزین لارکین سایپل، مدیر فیلمبرداری فصل اول شده، تلاش کرده همان شیوه نمایش روابط قدرت میان شخصیتها را از طریق قاببندی، نورپردازی، اندازه نما و حرکت دوربین حفظ کند. اما با توجه به اینکه فصل دوم چندین زوج را دنبال میکند — جاش مارتین، مدیر یک باشگاه خصوصی، با بازی اسکار آیزاک و همسرش لیندسی کرین-مارتین، طراح ناراضی با بازی کری مولیگان؛ کارکنان باشگاه، آستین با بازی چارلز ملتن و اشلی با بازی کیلی اسپینی؛ و مالک جدید باشگاه، رئیس پارک با بازی یون یو-جونگ به همراه همسرش دکتر کیم با بازی سونگ کانگ-هو — لکستن دوربینی را انتخاب کرد که بزرگترین فرمت تصویری ممکن را در اختیارش بگذارد.
او توضیح داد که از دوربین آری ۲۶۵ استفاده کردهاند و بهاحتمال زیاد نخستین مجموعه بلند تلویزیونی بودهاند که با این دوربین فیلمبرداری شده است. این دوربین دارای حسگری در اندازه شصتوپنج میلیمتر است؛ فرمتی که مدتهاست وجود دارد. با این حال، این دوربین همان ابعادی را فراهم میکند که لکستن پیشتر در فیلمهایی مانند «بیل استریت» تجربه کرده بود، اما در عین حال اندازه جمعوجور آن امکان جابهجایی سریع میان حالتهای مختلف فیلمبرداری، از استدیکم تا دوربین دستی و حالت استودیویی را فراهم میکرد.
با وجود اینکه آثار پخش آنلاین روزبهروز سینماییتر میشوند، سرعت و کارایی همچنان از عوامل مهم در تولیدات تلویزیونی هستند. انتخاب این دوربین به لکستن اجازه داد تا روی یکی از چالشهای اصلی خلاقانه فصل دوم تمرکز کند: ایجاد حس صمیمیت با هر شخصیت و ارائه دیدگاهی که از طریق آن بتوان روابط میان آنها را در حال شکلگیری یا فروپاشی مشاهده کرد. او همچنین باید مخاطب را با دیدگاه هر شخصیت، در میان شبکهای پیچیده از احساسات و اهداف، همراه میکرد.
بخشی از این هدف با استفاده از مجموعهای از لنزهای آری دیانای محقق شد. لکستن میگوید این لنزها ترکیبی زیبا از شفافیت مدرن و ویژگیهای کلاسیک دارند و حس کاملی ایجاد میکنند. این ترکیب بهنوعی میان دورههای مختلف حرکت میکند و همین موضوع برای او یادآور نسلها و چرخههایی بوده که در داستان اهمیت زیادی دارند. هدف او این بوده که تصویر نه بیش از حد قدیمی به نظر برسد و نه کاملاً مدرن، بلکه حالتی داشته باشد که گویی همه نسلها همزمان در آن حضور دارند.
با این حال، انتخاب تجهیزات مناسب تنها بخشی از کار است. لکستن توانسته حس تقابل نسلها و تکرار چرخهها را از طریق ترکیببندی دقیق نماها منتقل کند؛ مشابه آنچه در نوشتههای لی سونگ جین دیده میشود، جایی که نشان میدهد مشکلات آستین و اشلی چندان هم دور از چالشهای جاش و لیندسی نیست. شاید این سرنوشت زوجهایی باشد که فیلم «افترسان» را دوست دارند.
این حس چرخهای بیش از هرجا در نمای پایانی فصل دیده میشود؛ جایی که با حضور رئیس پارک بر مزار همسر اولش آغاز میشود و سپس تصویر بالا میرود تا حالتی شبیه به چرخه حیات را نشان دهد که همه شخصیتها را در یک قاب جای میدهد؛ هرکدام در مرحلهای متفاوت، اما همگی بخشی از یک کل واحد. لکستن میگوید این سریال بهشدت درباره نسلها و ارتباط میان آنهاست. به همین دلیل لازم بود همه شخصیتها همزمان دیده شوند تا بتوان نگاهی کلی به زندگی هر یک داشت. بهترین راه برای رسیدن به این هدف، اتخاذ نگاهی مشاهدهگرانه بوده است؛ نه نزدیک شدن بیش از حد به هر شخصیت، بلکه حفظ فاصلهای که امکان درک کامل داستانهایی را که پیشتر دیدهایم فراهم کند.
فصل دوم «بیف» اکنون از طریق نتفلیکس در دسترس است.
